Το άλμπουμ «Ο Έρωτας στα Χρόνια της Φοβέρας» είναι ο πρώτος του δίσκος. Περιλαμβάνει 7 τραγούδια, με δικούς του στίχους, και μουσική που έγραψε μαζί με τον Κίκη Αποστόλου.
Είναι μια δουλειά που γεννήθηκε σε μια περίοδο που όλα έμοιαζαν εύθραυστα—όχι μόνο γύρω μας, αλλά και μέσα μας. Γι’ αυτό ο δίσκος μιλάει για το πώς στέκεται ένας άνθρωπος όταν αρχίζει να φοβάται: τι κρατά, τι αφήνει, τι παλεύει να σώσει.
Δεν τον ενδιέφερε να κάνει “σχολιασμό” από απόσταση. Ήθελε να γράψει τραγούδια που να βγαίνουν σαν αλήθεια, σαν κάτι που ειπώθηκε επειδή δεν γινόταν αλλιώς.
Σαν ήχος κινείται στο ελληνόφωνο ροκ/έντεχνο, με βάση την κιθάρα και τη φωνή, και με ενορχηστρώσεις που χτίζουν ένταση χωρίς να χάνεται η αφήγηση.
Ο δίσκος έχει εσωτερική συνοχή: τα τραγούδια συνομιλούν μεταξύ τους, άλλοτε σαν διαφορετικές πλευρές της ίδιας ιστορίας και άλλοτε σαν διαφορετικές φωνές του ίδιου ανθρώπου.
Στο «Δεν Αλλάζουν» υπάρχει η ιδέα της μνήμης—το πόσο εύκολα ξεχνάμε, σκορπάμε λόγια—και η αυταπάτη ότι μπορούμε να αλλάξουμε τους ανθρώπους: «οι άνθρωποι δεν αλλάζουν, απλά αποκαλύπτονται». Και στο «Ιδανικό σου Είδωλο» μιλάει για ανθρώπους που ψάχνουν σ’ εμάς το ιδανικό τους είδωλο: ζητούν να καθρεφτίσουμε τον ιδανικό τους πόθο, έναν άνθρωπο που πολύ πιθανόν να μην υπάρχει, μέσα σε ψευδαισθήσεις, ματαιοδοξίες και ρόλους “βγαλμένους από ταινίες”.
Σε όλο τον δίσκο, πίσω από τις εικόνες και τις ιστορίες, υπάρχει μια βασική επιμονή: να μην κρυφτώ, να μην ωραιοποιήσω, να πω τα πράγματα όπως είναι και να αφήσω τον ακροατή να βρει μέσα τους κάτι δικό του.
