Mystfall - Embers of A Dying World
Το Embers of A Dying World δεν είναι απλώς ένα άλμπουμ ως συλλογή τραγουδιών· είναι μια σκοτεινή, κινηματογραφική αφήγηση για έναν κόσμο που καταρρέει κάτω από το βάρος των ίδιων του των επιλογών. Σύμφωνα με το concept του δίσκου, τα όνειρα και οι εφιάλτες συγκρούονται σε μια εναλλακτική διάσταση, ενώ στο επίκεντρο βρίσκεται η επίδραση των ανθρώπινων πράξεων πάνω στον πλανήτη και το μέλλον της ανθρωπότητας.
Από την πρώτη ακρόαση γίνεται αντιληπτό ότι οι Mystfall έχουν αφήσει πίσω τους το στάδιο της αναζήτησης ταυτότητας. Το Embers of A Dying World παρουσιάζει ένα συγκρότημα που ξέρει ακριβώς που θέλει να πάει, ένα συγκρότημα που έχει κατασταλάξει στον ήχο του και στο τι θέλει να κερδίσει και να προσφέρει.
Το Whispers in the Tempest λειτουργεί σαν εισαγωγή σε αυτό το σύμπαν. Είναι η πρώτη επαφή του ακροατή με το νέο, δυστοπικό κόσμο που απλώνεται σιγά σιγά μπροστά του, με τους ψίθυρους να σε προσκαλούν και να σε καλούν να αφεθείς σε αυτό το ταξίδι.
Εκεί που ο δίσκος κερδίζει πραγματικά τον ακροατή είναι στις αντιθέσεις του. Το ομώνυμο Embers of A Dying World και το Sleeper in the Abyss ισορροπούν ανάμεσα στο λυρικό και το ακραίο, αξιοποιώντας τα growls όχι ως διακοσμητικό στοιχείο στην παραγωγή, αλλά ως δραματικό αντίβαρο στις καθαρές φωνητικές γραμμές. Το αποτέλεσμα θυμίζει γιατί οι καλύτερες στιγμές του symphonic metal προέρχονται μέσα από τη σύγκρουση και τις αντιθέσεις, καθώς αυτές είναι που αναδεικνύουν και το αίσθημα μεγαλοπρέπειας που χαρακτηρίζει το δίσκο.
Κάπου εδώ το Guardians of the Earth φέρνει μια μπαρόκ αύρα στη σύνθεση, ενώ υπάρχει και το νεοκλασικό στοιχείο πιο έντονο. Από την άλλη- πιο πάνω αναφέραμε τις αντιθέσεις- το Nectar and the Pain αρχικά δανείζεται από τα βαριά ριφς δημιουργώντας ένα γεμάτο αγωνία κλίμα που λύνεται χαρίζοντας ένα αίσθημα γαληνής και ηρεμίας.
Το Cosmic Legends αναδεικνύει την power metal πλευρά τους ξεκάθαρα, σαν τον πυρήνα του δίσκου που είναι άλλωστε, ενώ το Echoes of Arcadia προσθέτει πιο ατμοσφαιρικές και σχεδόν κινηματογραφικές αποχρώσεις μέσα από ηχοχρώματα και χροιές με ανατολίτικο στοιχείο. Οι συνθέσεις δεν κυνηγούν το εύκολο ρεφρέν, χωρίς να σημαίνει ότι ως και πρέπει τα ρεφρέν είναι ιδιαίτερα πιασάρικα. Τα κομμάτια εξελίσσονται οργανικά και ανταμείβουν τις επαναλαμβανόμενες ακροάσεις.
Το Embers of A Dying World αυτό που πετυχαίνει είναι να θυμίσει γιατί αγαπήσαμε το είδος εξαρχής: μεγάλες μελωδίες, ατμόσφαιρα, συναίσθημα και ιστορίες που μοιάζουν να ξεπηδούν από τις σελίδες ενός φανταστικού έπους. Μέσα σε μόλις 38 λεπτά, οι Mystfall παραδίδουν έναν δίσκο συμπαγή, ώριμο και γεμάτο προσωπικότητα. Ένα άλμπουμ που δεν στηρίζεται μόνο στη συμφωνική του μεγαλοπρέπεια, αλλά και σε ουσιαστικό songwriting, επιβεβαιώνοντας ότι οι Mystfall συγκαταλέγονται πλέον στις πιο ενδιαφέρουσες σύγχρονες παρουσίες της ελληνικής και ευρωπαϊκής symphonic metal σκηνή
Επίσημα links
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου